Ze huurde boerderij in een Noord-Brabants dorp met scharrelende kippen in de tuin. Tijdens haar huisartsvisites droeg ze alleen een pieper bij zich. Ging die af, dan moest ze haastig op zoek naar een vaste telefoon om de praktijk te bellen.
Janine Collet volgde in de jaren tachtig de huisartsenopleiding aan Universiteit Maastricht. Daar werd haar interesse gewerkt voor ouderen met complexe zorgproblematiek. “We werden als huisartsen in opleiding door het land verspreid”, vertelt Collet. “Ik kwam in Waalre terecht, waar de huisartsenpraktijk relatief veel ouderen bediende. Ik genoot van het gepuzzel met hen, zeker wanneer ze bijzonder gedrag vertoonden.”
Gedreven door haar interesse baande Collet zich haar eigen weg naar de ouderengeneeskunde. Een opleiding in die richting bestond toen nog niet.










.jpg)

.jpg)
.jpg)


